Momenteel studeer ik Sustainable Development aan de UU. Hier leer ik veel over duurzame ontwikkeling, maar nog belangrijker dan de theorie is dat iedereen zijn handen uit de mouwen steekt. Op 28 maart 2013 werd ik verkozen tot jongerenvertegenwoordiger duurzame ontwikkeling. Ik ben erg dankbaar voor deze kans om bij te dragen aan een duurzame wereld. Maar een duurzame wereld maken we met z’n allen. Iedereen is onderdeel van de oplossing. Iedereen kan en moet bijdragen. Begin klein, in je eigen huis of je eigen straat. Zo bouwen we samen aan de toekomst. En laat je horen! Wil je dat ik jouw stem meeneem naar de VN klimaat top? Neem dan contact met me op want ik vertegenwoordig jou!

 Ties Mouwen, Jongerenvertegenwoordiger 2013-2014

Geachte heer Kamp,

“Duurzame economische groei en een versterking van de Nederlandse economie. Daar zet ik me de komende jaren voor in.”

We kunnen elkaar de hand schudden, want hier zetten wij ons de komende jaren ook voor in. Wij zijn blij te lezen dat u de economische groei op een duurzame manier wilt versterken voor de Nederlandse economie. Dat is hard nodig.

Wij zijn de Nederlandse Jongerenvertegenwoordigers Duurzame Ontwikkeling naar de Verenigde Naties, Ralien Bekkers en Liset Meddens. Wij betrekken duizenden jongeren bij het thema duurzaamheid en laten hun stem horen bij politiek en bedrijfsleven, van Ban Ki-moon tijdens de grootse VN-conferentie Rio+20 tot aan Dick Benschop hier op Nederlandse bodem.

Naar aanleiding van al onze gesprekken met jongeren uit alle delen van Nederland wordt duidelijk dat jongeren graag meer over het thema duurzaamheid willen weten en er meer mee willen doen. Het verduurzamen van het onderwijs en het investeren in groene werkgelegenheid zijn dan ook de prioriteiten die zij aan ons meegeven. De jongeren vragen om opgeleid te worden voor hun eigen toekomst, met bijbehorende kennis en nieuwe vaardigheden voor een duurzame,
sterke en eerlijke economie. Wij willen straks werken in banen die een positieve invloed hebben op de wereld om ons heen. Deze boodschap vanuit de jongeren hebben wij afgelopen zomer ook persoonlijk aan minister-president Mark Rutte overhandigd.Er ligt een grote potentie in de jonge generatie om de economische uitdagingen waar we voor staan het hoofd te bieden. Hiervoor zullen we nieuwe wegen moeten inslaan en nieuwe verbindingen moeten leggen. Daar is lef en leiderschap voor nodig. Wij hopen dat u samen met ons deze uitdaging aan zou willen gaan. Zodat we er samen voor kunnen zorgen dat we nu, maar ook straks, in een toekomstbestendig Nederland kunnen leven.

Momenteel liggen er concrete plannen op tafel die een positieve invloed zouden kunnen hebben op de wensen van jong Nederland voor hun eigen toekomst. 
Allereerst, uw investeringsplannen voor het MBO, met betrekking tot de kwaliteitsverbetering en de focus op techniekonderwijs en vakscholen. Het zou ontzettend zonde zijn als hierbij niet direct de technologie van de toekomst wordt betrokken, zoals nieuwe duurzame energiebronnen. Wij moedigen u aan om hierop een focus te leggen. Ook de geplande investeringen in Platform Beta-Techniek in uw Techniek Pact bieden enorm veel kansen voor het stimuleren van duurzame technische oplossingen voor onze economie en maatschappij. Graag zien wij dat dit effectief en mede voor deze doeleinden zal worden ingezet. 
Daarnaast, uw investeringsplannen in het primair en voortgezet onderwijs. Onder andere bij de kwaliteitsverbetering van de leraren zou ook gekeken moeten worden naar hun bijdrage aan de duurzame kennis van de leerlingen, door zelf kundig te zijn in het aanleren van nieuwe, duurzame competenties. Er zal immers ook geleerd moeten worden over en voor een toekomstbestendige economie. 
Ten slotte, moedigen wij het programma Duurzaam Door van harte aan, en zien wij dat graag verder floreren. Het is echter zaak om werk te maken van dit programma waarin Economische Zaken een zeer essentiële rol vervult. Wij hopen dat vanaf dit jaar, het programma Duurzaam Door zonder moeilijkheden duurzaam door kan gaan en dat dit wederom veel gaat betekenen voor jongeren in Nederland. Daar is echter wel voldoende medewerking en steun voor nodig.

Kortom, wij zien erg veel potentie in de huidige jonge, ambitieuze en veerkrachtige generatie die essentieel zal zijn om de transitie naar een duurzame en sterkere economie te maken. Daarom zouden we graag op korte termijn als jongerenvertegenwoordigers met u om tafel zitten om bovenstaande uitdagingen te bespreken en te kijken hoe wij u hierbij kunnen helpen. We zetten ons net als u in voor duurzame economische groei en versterking van de Nederlandse economie. Laten wij elkaar daarom de hand schudden en vervolgens de handen ineen slaan. Wij zetten graag onze jonge energie in om onze gemeenschappelijke doelen waar te maken.

Hartelijk dank voor uw tijd en aandacht bij het lezen van deze brief. Wij kijken uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groet,

Ralien Bekkers en Liset Meddens
Jongerenvertegenwoordigers Duurzame Ontwikkeling naar de VN

Afgelopen december zijn Ralien en Liset 2 weken lang hard aan de slag geweest om het belang van de jongeren te vertegenwoordigen op de Klimaattop in Doha, Qatar. Dat was niet de makkelijkste taak op zo'n groot internationaal podium met alle landen van de wereld aan tafel. Hun avonturen, tegenslagen en overwinningen kan je zien in de filmpjes rechts. Wil je meer lezen over hoe de Red Ladies het allemaal ervaren hebben in Qatar? Kijk dan op de site van de Wereld voor Morgen

Op deze facebookpagina kun je de internationale campagne vinden die in Doha is gestart: We are Part of the Solution. Ben jij ook actief in duurzame projecten? Post je foto met een kleine beschrijving op de facebook pagina laat de wereld zien dat je ook Part of the Solution bent!

Duurzaamheid is overal, ook in het buitenland. Silvia Roukens heeft de afgelopen maanden in Frankrijk gezeten en daar gekeken hoe 'durabilité' in het dagelijks leven van onze Zuiderburen leeft. Hier de eerste blog van de trilogie: boodschappen doen in de hypermarché.

Boodschappen doen in het buitenland blijft een fascinerende belevenis. Alles is nieuw, anders, gek en moet dus grondig bestudeerd worden. Alles wat je normaal koopt, is er hier niet of heeft een ander plaatje. En dus moet alles opnieuw de duurzaamheidscheck ondergaan. Sinds ik weer eens in Frankrijk woon, vroeg ik mij dan ook af: hoe is het hier nu met de dévelopment durable gesteld?

Geachte Dhr. Rutte,

De afgelopen twee weken hebben wij namens de Nederlandse jongeren deelgenomen aan Rio+20, de wereldtop over duurzame ontwikkeling, speciaal bedoeld voor de minister-presidenten en leiders van alle landen van de wereld. Helaas was u niet aanwezig: daarom willen wij graag de resultaten hiervan met u delen.

Van 20 tot en met 22 juni kwamen de wereldleiders bijeen om de wereld te laten zien dat onze huidige economie een transitie moet doormaken om eerlijker, groener en duurzamer te worden. Daarvoor hebben zij allen hun handtekening gezet onder het document dat "The Future We Want" heet. Hoewel dit document een prachtige wereldwijde visie voor de toekomst geeft, staan er helaas nog weinig concrete afspraken in. Wij als jongerenvertegenwoordigers maken ons zorgen over de huidige economie en zijn van mening dat de onderwerpen van Rio+20 hoge prioriteit verdienen. Tijdens de conferentie hebben wij deze zorgen omgezet in concrete actie en is ons bijvoorbeeld door bijzonder lobbywerk gelukt om een additionele paragraaf over onderwijs in het einddocument te krijgen. Verder hebben wij de visie van de Nederlandse en internationale jongeren met hoge vertegenwoordigers (van onder andere World Bank en Europese Unie) gedeeld en hebben wij tot slot ook met de secretaris-generaal van de VN, de heer Ban Ki-moon, om tafel gezeten.

Duizenden Nederlandse jongeren hebben ons de prioriteiten educatie en werkgelegenheid meegegeven voor de noodzakelijke transitie naar een duurzame economie. Vandaar dat wij u willen wijzen op de uitkomsten van het Rio+20 document aangaande deze onderwerpen. In de sectie over educatie zijn we overeengekomen meer curricula rondom duurzaamheid te ontwikkelen en actiever duurzame ontwikkeling te zullen intergreren in educatieprogramma's. Op het gebied van werkgelegenheid wordt de bezorgdheid over de arbeidsmarkt en jongerenwerkeloosheid aangegeven. Ook wordt u aangesproken om samen met de private sector partnerschappen te ontwikkelen, voor het creëren van o.a. groene banen voor jongeren. Wij zijn verheugd deze resultaten te lezen en gaan graag met u aan de slag in Nederland.

Natuurlijk moeten we samenwerken met verschillende partijen om deze resultaten op een goede manier invulling te geven. Daarom hebben wij alvast een voorzet gedaan. Met verschillende vertegenwoordigers van het bedrijfsleven (P. Bakker), de overheid (J. Atsma, B. Knapen) en kennisinstellingen (L. Fresco) hebben wij een oprechtheidsverklaring getekend. Hiermee hebben zij aangegeven met ons in Nederland actief aan de slag te willen met de resultaten van Rio+20.

Tot slot willen wij u hartelijk bedanken dat wij deel hebben mogen uitmaken van de officiële Nederlandse delegatie tijdens Rio+20. Niet alleen hebben wij ontzettend veel geleerd van onze Nederlandse vertegenwoordigers, ook zijn wij geïnspireerd geraakt door het harde werk dat zij geleverd hebben tijdens de conferentie. We zijn dankbaar dat we dit van dichtbij hebben mogen meemaken.

Zodra wij weer terug zijn in Nederland zouden we graag zo snel mogelijk het beloofde (biologische) broodje met u eten en verder praten over de invulling van bovenstaande resultaten. Wij kijken uit naar uw reactie!

Een hartelijke, warme groet uit Rio,

Ralien Bekkers & Liset Meddens

Jongerenvertegenwoordigers Duurzame Ontwikkeling naar de VN

De laatste dag van Rio+20 zit er alweer op. De Staatsecretarissen, Ministers en Presidenten zitten alweer op het vliegtuig naar huis. En wij zijn moe, uitgeput. We hebben al onze energie gegeven om deze wereldtop te laten slagen.

Dat was niet altijd even makkelijk want niet iedereen daar dacht daar hetzelfde over. Meestal dus roeien tegen de stroom in. Nadat we toch wel wat gedesillusioneerd waren van de manier waarop de tekst goedgekeurd was, kwamen de hoge piefen ingevlogen. Voor de Nederlandse delegatie betekende dat een switch van onderhandelen naar plannen, afspraken maken en time management voor onze Staatsecretarissen.

En voor ons betekende dat wij onze kans konden grijpen om met zoveel mogelijk hoge piefen om tafel te gaan zitten. En daar hadden we al een plannetje voor gesmeed. Om eens even te testen of deze hoge heren en dames wel echt oprecht zijn over het thema duurzaamheid en Rio+20 hadden wij een ‘verklaring van oprechtheid’ opgesteld. Het uitgangspunt: alles wat in Rio besloten, bepraat en bedacht is MOET mee naar Nederland. Door deze verklaring van oprechtheid te ondertekenen zouden zij dit statement ondersteunen en verklaren dat ze met ons om tafel zouden gaan zitten om de resultaten van Rio+20 vorm te geven in Nederland. En, waren onze Nederlanders oprecht?

Na het fietstocht met Stas. Atsma en legden wij de verklaring aan hem voor. Na een pittig gesprek met onze Stats. Knapen kreeg hij dezelfde vraag op papier. Zo moest ook Louise Fresco en Peter Bakker hieraan geloven. Atsma en Knapen vanuit de overheid, Louise Fresco vanuit de kennis-instellingen en Peter Bakker vanuit het bedrijfsleven. Samen met deze partijen, in de gouden driehoek kunnen we de verandering gaan maken. En ja hoor, iedereen heeft ‘m ondertekend! Een mooi begin om zodra we terug zijn de versnelling in te zetten voor een duurzamer Nederland.

Een wereldtop laten slagen was voor ons jongeren duidelijk nog wat hoog gegrepen, maar ervoor zorgen dat we in Nederland hiermee oprecht aan de slag gaan, gaat lukken. Nu eerst even wat dagen slapen om bij te komen, nog wat van het prachtige Rio zien en dan kunnen we straks in Nederland weer vol energie aan de slag!

De Youth Blast was al in volle gang toen wij gister aankwamen hier in Rio de Janeiro. De laatste van de drie dagen voorbereiding met alle aanwezige jongeren hebben we nog net mee kunnen maken. Bij de afsluiting werden de honderden jongeren opgeroepen door de UN executive secretary general om onze politieke leiders tot actie op te roepen en ze aan het werk te zetten. Precies dat wat we de afgelopen maanden in Nederland hebben gedaan; #DusRuttenaarRio. Zo vlak voor we het vliegtuig instapten kregen wij gelukkig de kans om nog even oog in oog te staan met onze Minister President en hem op zijn verantwoordelijkheden te wijzen. En hij ging erop in! Hoewel hij helaas niet naar Rio zal komen, wil hij zeker met ons ‘een broodje eten’ als we terug zijn en verder praten over de groene economie in Nederland.

Met deze toffe actie en zijn succes wensen stapten Ralien en ik met volle moed en energie het vliegtuig in. En gelukkig maar, want nu we de eerste dag van de onderhandelingen meegemaakt hebben weten we dat de onderhandelaars dat goed kunnen gebruiken die energie. En dat willen wij ze maar al te graag geven, want zoals de Mr. Sha Zukang tijdens de afsluiting van de youth blast ons op het hart drukte ‘we cannot afford a failure of Rio+20’.

Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De onderhandelingen verlopen maar langzaam, er spelen veel belangen mee, en laten we niet vergeten; de hele wereld zit hier aan tafel. Allerlei politieke overwegingen waar je misschien nog niet eens aan gedacht had spelen een rol; het Israël-Palestiena conflict, de Griekse verkiezingen die eraan komen en de logistiek helpt ook al niet mee. Het conferentie-centrum Rio Centro ligt ruim 1,5 uur rijden buiten de stad en als je daar eenmaal bent verdwaal je makkelijk in de enorme oppervlakte van paviljoenen, zalen en meeting corners.

Toch laten wij ons niet kennen. Wij zouden niet de Nederlandse jongeren-vertegenwoordigers zijn als wij deze conferentie niet een grote slinger willen meegeven en tot ACTIE willen oproepen. Met de unieke positie die we nu hebben als officieel delegatielid gaan we hiermee aan de slag. We weten nu dat de executive secretary general al aan onze kant staat. Dus stap 1 van ons plan is een ontmoeting met Sha Zukang. Vervolgens willen we met alle belangrijke hoofdonderhandelaarsaan om tafel om te zorgen dat we Rio niet verlaten zonder ambitieuze plannen voor de #Futurewewant.

Het is gedaan. Gemengde gevoelens van opluchting, frustratie en verontwaardiging. Een paar uur geleden is de onderhandelingstekst aangenomen door de Member States van de VN. Het Rio+20 document is realiteit. De camera’s, spotlights en journalisten zijn ineens overal te vinden. Iedereen vraagt zich af: succes of failure? Maar daar zit natuurlijk nog een groot grijs gebied tussen.

Vandaag zijn wij, de ladies in red voor het eerst helemaal in het rood gegaan. Gisteravond waren we tot 3 uur ’s nachts wakker om vol spanning het proces te volgen. De Brazilianen zouden om 23.00 de plenaire vergadering openen om de eindtekst en het vervolg te bespreken. Pas om 2.20u werd de vergadering geopend met het bericht dat de nieuwe tekst om de volgende ochtend verspreid zou worden en dat dan de plenaire vergadering geopend zou worden. Moe en gelaten droop iedereen af richting bed.

Nu vanmiddag de tekst is aangenomen kunnen we alvast de tussenstand opmaken. De jongeren hebben de laatste dagen hard gevochten voor een aantal concrete punten in de tekst. Wij Nederlanders richten ons - op basis van jullie mening - op educatie voor duurzame ontwikkeling en groene banen voor werkloosheid onder jongeren. Ralien ging voor het educatie-gedeelte en Liset voor de banen. Dat betekent om te beginnen onderhandelingen volgen. En bij de eerste educatie-sessie was het al duidelijk, een langzaam proces van lange discussies over enkele woorden. Wij keken elkaar aan: “dit kàn zo niet langer jongens”. Na de sessie liepen we de chair van deze educatie-onderhandelingen tegen het lijf. Van haar hoorde we dat we een verschil konden maken. De paragraaf die we misten over non-formal education zou in de tekst opgenomen kunnen worden, als de jongeren ervoor zouden zorgen dat alle landen het ermee eens zouden zijn. En zo werd binnen no-time een groep jongeren gemobiliseerd, de paragraaf geschreven, geprint en als een gek gelobbyd door alle officiële jongerenvertegenwoordigers. Vrijdag-avond bij plenaire afsluiting kwam het verlossende woord: Onze paragraaf was opgenomen in de tekst!! Een uitzonderlijke prestatie waar menig onderhandelaar nog een puntje aan kan zuigen.`

Op deze manier brengen wij onze dagen hier dus al stuiterend door in het conferentie centrum Rio Centro. We ergeren ons aan het ontbreken van energie, passie en het een gevoel van urgentie bij de onderhandelaars. Gelukkig laat de Nederlandse delegatie zien hoe het ook anders kan. Ze zetten zich kei hard in voor onze toekomst en werken vol toewijding aan het concreter en ambitieuzer maken van de tekst. Vanaf morgen begint het high-level gedeelte, dan kunnen we gaan connecten om alle woorden om te zetten in daden. Om dit statement kracht bij te zetten zal onze outfit de komende dagen alleen maar roder worden. Laat de Ministers en Minister-Presidenten maar komen, we’re on fire!

Mijn eerste VN-bijeenkomst ben ik letterlijk en figuurlijk ingefietst: een dag van tevoren hebben mijn collega-jongerenvertegenwoordiger Liset Meddens en ik via via kunnen regelen er namens de jongeren bij te zijn & ik kon gewoon op de fiets (en in de trein) stappen om er te komen, in plaats van met het vliegtuig naar een locatie zoals Rio de Janeiro. Namens de Major Group for Children & Youth (alle jongeren in de wereld) naar de UN-Rio+20 Business & Industry Consultation with Government & Civil Society. Quite some responsibility…

Onderweg naar het World Forum in Den Haag bleek ik gelukkig niet de enige jongere te zijn die ervan op de hoogte is en die vindt dat het tijd is voor actie in de taxi. Vlak voor de deur een groep Greenpeace-jongeren (incl. een studiegenootje van mij, de twintigjarige Marloes, superleuk) die hun standpunt uitdroegen, inclusief het fameuze Christus-standbeeld uit Rio. “Twintigers willen groene VN-top Rio+20”. Na twee duimen op te hebben gestoken, haastte ik me snel naar binnen, waar de inside scoop van start ging. Registratie, beveiligingspoortjes, paspoortcontrole: all inclusive.

Zoals verwacht, alleen maar oude mannen in donkergrijze pakken. En allerlei hoge piefen. In de plenaire zaal gingen wij als jongeren zichtbaar vooraan zitten. Zo zat ik recht achter de Eurocommissaris voor het Milieu – Janez Potočnik. Eigenlijk gewoon heel bizar. Deze geweldige man zat diezelfde middag nog in de Tweede Kamer, waar hij onder andere te maken moest krijgen met een aantal van onze kinderachtige politici. Wat mij betreft: plaatsvervangende schaamte. Ze moesten eens weten wat deze man allemaal doet, en waar hij bijvoorbeeld diezelfde morgen over stond te praten. Ook heeft Potočnik daar het belang aangegeven van Europese regeringsleiders om naar de Rio+20 conferentie te gaan. #DusRuttenaarRio!

Het viel op dat er alleen maar mannelijke (bijna) vijftigplussers aan het woord kwamen (in totaal was er één vrouw), waaronder bijvoorbeeld de UN Secretary General for Economic and Social Affairs. Quite some people. Maar toen kwam het moment. Vragen uit de zaal! Yes, yes, yes – een ingang. En ik wilde hun ook een ingang bieden. Daarom besloot ik – na wat heen en weer gefluister met collegaatje naast me – mijn handen hoog in de lucht te steken. Ook Ruud Lubbers kwam aan het woord, en benoemde de Earth Summit in 1992 in Rio, waar hij ook bij was geweest. Uiteindelijk zei Yvo de Boer (voormalig hoofd UNFCCC) dat “the lady in the beautiful red jacket” de laatste vraag zou krijgen. YES! Mijn rode jasje tussen de saaie grijze onopvallende pakken had gewerkt. Maar toen kwam het er ook echt op aan. Namens de jonge generatie nam ik het woord en vertelde dat ik in 1992 niet bij de Earth Summit ben geweest, zoals de heer Lubbers, maar dat ik in dat jaar op de aarde ben gezet. Dat ik nu wil aangeven vanuit de jongeren dat wij dit willen, dat wij naar die groene economie, groene groei en duurzame toekomst willen. En dat we dat met ze samen willen doen. Samen met bedrijven zorgen voor goede groene banen, en goed duurzaam onderwijs om ons daarop voor te bereiden. Dat maakte gelukkig de gewenste indruk, waardoor het duidelijk was dat ook de jongeren aanwezig waren, en hun een ingang hadden geboden, waar vervolgens flink gebruik van werd gemaakt.

De rest van de dag kregen we inderdaad talloze reacties, waaronder een enthousiaste mevrouw die me tijdens de uitgebreide (niet-vegetarische! tenzij je ernaar vroeg) driegangenlunch van tafel haalde en met een directeur uit India, iemand van het ministerie en een jongedame van een duurzame entrepreneursbewegeging bij elkaar zette waar een slim plan voor een nieuwe duurzame onderneming uit voortvloeide. That’s how we roll. Aan tafel zaten we met mensen uit allerlei landen, met interessante verhalen en ervaringen. En voor zover we de aanwezigen gesproken hebben, allen met de boodschap dat het de normaalste zaak van de wereld is dat de Nederlandse Minister-President Mark Rutte naar Rio+20 moet. Na afloop stapte nog de zogenaamde Directeur Duurzaamheid van de overheid naar ons toe (Directeur van het Ministerie van Infrastructuur & Milieu), die ons ook wel interessant vond, en die ochtend toevallig met staatssectretaris Joop Atsma had lopen sms’en over de afspraak die wij de dag erop hadden met Minister van Onderwijs Marja van Bijsterveldt. Helaas was deze gecanceld, maar hij vond het juist enorm leuk want was nog nergens van op de hoogte, en wilde graag hierop inzetten met ons, dus is het binnenkort tijd voor een koffiedate.

Al die indrukken… en dat alleen al op dag 1 van 2. Nog in verstandsverbijstering van alles wat die dag over ons heen was gegaan, gingen we rustig naar huis om in de trein slimme plannetjes te smeden. Omdat er nog wel meer op de to do-list staat kwam van slapen helaas ook niet veel, dus moest het deze dagen op 3 uur slaap doen, aangezien de trein de volgende ochtend weer om 7.30 vertrok. En nu wordt het pas echt leuk.

Zelf was ik al bij een sessie op de conferentie, maar mijn collegaatje had de trein gemist en was dus later. Ook de tram had geen fijne aansluiting, dus ze besloot toch gewoon de OV-fiets te nemen. Altijd leuk om via het Binnenhof richting Scheveningen te fietsen, dus dat is dan ook wat ze deed. Maar toen gebeurde het. Fietsend over het plein stapt opeens onze Minister-President Mark Rutte op zijn fietsie, heeft oogcontact met Liset, en ze groeten elkaar zomaar. Vervolgens fietste Rutte de hele tijd (heel erg langzaaam) achter haar, natuurlijk op weg naar het Catshuis, ondertussen met Stef Blok naast zich. Liset wist niet heel goed wat te doen, maar gelukkig kreeg ze toen de kans in haar schoot geworpen. Bij een kruising met veel autoverkeer moesten ze wachten. Liset tikt Rutte aan en vraagt hem of ze hem even iets mag vragen. Hij zegt nee, want is druk aan het overleggen. Maar uiteindelijk stonden ze daar toch te wachten. Dus hij draait zich nogmaals om en zegt: Wat wilde je dan vragen? Liset legt uit dat jongeren hem motiveren om naar de duurzaamheidsconferentie Rio+20 te gaan…. maar dat was al te veel. Hij had geen tijd, te druk, nu even andere dingen aan zijn hoofd. Helaas. Maar hij weet het, hij weet het.

Lees verder...

We hoefden maar te knipperen met onze ogen en het was alweer voorbij. Twee en een halve week rennen, praten, presenteren, filmen, overtuigen, luisteren, schrijven en soms ook nog eten, slapen en hier en daar een biertje pakken. En dat ook nog eens in een stad in Zuid Afrika waar het nog nooit zoveel geregend had als die twee weken: Durban. 

Het is onmogelijk om samen te vatten wat er allemaal is gebeurd en wat we hebben beleefd, maar we proberen het toch te doen. Eerst even de belangrijkste uitkomsten van de conferentie op een rijtje:

* Het Kyoto protocol (verdrag dat ontwikkelde landen verplicht tot het reduceren van broeikasgassen tussen 2008 en 2012) is verlengd tot 2017 óf 2020.

* Landen hebben afgesproken dat er in 2015 uiterlijk een nieuw verdrag moet komen wat vervolgens in 2020 in werking gaat (soort plaatsvervanger Kyoto).

* Dat nieuwe verdrag moet toepasbaar zijn op alle landen. Met andere woorden: iedereen moet meedoen, niet alleen ontwikkelde landen.

* Het Green Climate Fund is gelanceerd. Het is een fonds waar landen in kunnen storten en van waaruit klimaatprojecten gefinancierd kunnen worden.

* Volgend jaar wordt er verder vergaderd in Qatar

Vooral het derde punt is wat ons betreft baanbrekend. Natuurlijk is het zo dat landen nu hebben afgesproken dat ze iets gaan afspreken. Dat zegt nog niks. Maar het is wel een signaal dat alle landen willen en gaan meedoen. Dat is nog zelden eerder vertoond in internationale verdragen waar ook het verdelingsvraagstuk (wie betaalt en wie krijgt) een rol speelt. 

Wat hebben we dan zelf gedaan die twee weken? We hebben voor de klimaattop 3 doelen samengesteld, en we kunnen toch wel zeggen dat we tevreden mogen zijn. We wilden inhoudelijk een verschil maken, en hebben dat onder andere gedaan door als enige jongeren onder de aandacht te brengen in de onderhandelingstekst. We wilden tevens een beetje inzichtelijk maken hoe zo’n top eruit ziet en wat wij daar doen. Met 5 radio interviews, een tiental krantenartikelen (waaronder Trouw en de Telegraaf), 3 persberichten die tientallen websites hebben gehaald, 8 zelfgemaakte grappige/informatieve filmpjes, en vele contacten via Facebook en Twitter hebben we gedaan wat we konden. En we wilden onze eigen beleidsmakers spreken en hen aansporen tot ambitie en actie. Bij Europarlementariër Bas Eickhout is dat nauwelijks nodig, maar we hebben wel heel nuttig met hem en Europese jongeren over het stimuleren van de EU gepraat. Bij onze eigen milieu Staatssecretaris Joop Atsma is dat meer nodig, maar ook hem hebben we aangespoord door hem bereid te krijgen met 29 jongerenorganisaties en onderwijs Minister van Bijsterveldt  om tafel te gaan om te praten over onderwijs voor duurzame ontwikkeling. Last but not least hebben we een unieke samenwerking gehad met de Nederlandse delegatie, en in het speciaal delegatieleider Maas Goote.

Kortom het was een drukke tijd! Maar ook nu zitten we niet stil met twee gastcollege’s op Universiteit Utrecht, een debat op de Vrije Universiteit, twee klimaatdebatten op middelbare scholen, een discussieavond met de Jonge Socialisten, een Model United Nations, en twee hogescholen die graag willen weten wat er is gebeurd op de top.  

- Jongerenvertegenwoordigers duurzame ontwikkeling naar de VN, Gabe en Liset - 

Maandag, 28 november 2011, is in Durban (Zuid-Afrika) de 17e VN-klimaatconferentie begonnen. Een ver-van-m'n-bed-show? Niet voor Jong & Duurzaam - een deel van hen is er momenteel zelfs fysiek aanwezig.

En niet voor 33 slimme basisschoolkinderen, die maandag bij elkaar kwamen in Den Haag om hun zelfbedachte klimaatoplossingen te presenteren. Op het ministerie van Infrastructuur en Milieu hielden zij voor de 4e keer hun eigen Kinderklimaattop.

Uiteraard mocht Jong & Duurzaam daarbij ook niet ontbreken! Esmee en ik maakten als groepsbegeleiders de spannende dag mee. Ook waren onze jongerenvertegenwoordigers Gabe van Wijk en Liset Meddens een beetje van de partij. Via een live verbinding op Skype legden ze de kinderen uit wat ze daar op de grote-mensentop aan het doen waren. De kinderen op hun beurt verklapten hen al een paar van hun ideeën: trappers onder de schooltafeltjes om het digibord mee aan te drijven, gratis papier voor wie een boom naast een papierfabriek plant... Gabe en Liset vonden ze prachtig en beloofden alle ideeën mee te nemen naar de top.

In vijf groepjes - de Boswachters, de Denkers, de Uitvinders, de Spaarders en Sporters kozen de kinderen hun beste idee, dat ze vervolgens presenteerden aan de jury (bestaande uit Anna Schoenmakers van Het Klimaatverbond, Hugo von Meijenfeldt van I&M en onze J&D coördinator Ralien Bekkers). Van een zonnehoes om je mobieltje op te laden tot een grote CO2-opzuigende machines langs de snelweg en het slopen van leegstaande kantoorpanden om er bomen voor in de plaats te zetten - de meest creatieve  en innovatieve dingen kwamen voorbij. Ook het door staatssecretaris Henk Bleker gecancelde plan om natuurgebieden met elkaar te verbinden (de EHS) werd door de kinderen hernieuwd aangedragen.” Maar het idee van de Boswachters: "leren is niet zuur als je les krijgt in de natuur!" vond de jury toch het meest inspirerend en bovendien praktisch uitvoerbaar. "Dit kunnen we bij wijze van spreken morgen al invoeren", aldus Von Meijenfeldt, die beloofde het door te zullen geven aan staatsecretaris Joop Atsma. Hopelijk blijft het niet “bij wijze van spreken”...!

Innovatief? Dat misschien niet: NME-organisaties (en ik zelf bovendien in mijn scriptie) pleiten al jaren voor dit idee. Maar dat het nu vanuit de kinderen zelf kwam, was wel heel bijzonder. Dat ze zélf aangaven het belangrijk te vinden om te leren hoe je met de natuur omgaat en ervoor zorgt, omdat ze het belangrijk vinden dat de natuur beschermd wordt. Daarnaast was het uniek om te horen hóe kinderen dan het liefst natuur- en milieueducatie krijgen: "op een leuke manier, niet een saaie les over energie, maar echt het bos in", aldus de 11-jarige Baukje. De Boswachters hadden precies bedacht hoe zo'n les er dan uitziet: eerst krijgen ze in de klas theorieles, bijvoorbeeld over verschillende boomsoorten. Daarna willen ze hun kennis in de praktijk brengen door de natuur zelf te gaan onderzoeken – welke boom is dit? Na afloop willen ze dan zelfs nog een verslagje schrijven (of een spel doen) "om te reflecteren" op hun opgedane ervaringen. Een didactisch zeer verantwoord lesplan, dat kan ik als onderwijskundige verzekeren!

Hugo von Meijenfeldt reikte hen daarom een Gouden Voetstap uit, en het boek van Mr. Finney voor hun hele klas. Maar van de kinderen, die 50.501 basisschoolleerlingen in 105 verschillende gemeenten vertegenwoordigden, kreeg hij zelf ook een mooi cadeau uitgereikt: maar liefst 454.509 Groene Voetstappen! Ze hadden die verzameld door een week lang zoveel mogelijk lopend en fietsend naar school te gaan, in plaats van zich met de auto te laten brengen. Voor elke heen of terugreis kregen ze één Groene Voetstap. Met het gigantische aantal wat de kinderen verzamelden, kun je 11,2 keer de wereld rond lopen - of naar de maan en een stukje terug.

De klimaatgezant van de regering zal alle Groene Voetstappen meenemen naar Durban, waar deze en andere Green Footprints van Europese kinderen worden aangeboden aan de voorzitter van de VN Klimaatconferentie (Christina Figueres). En onze JV'ers hebben weer een prachtig bewijs erbij om in Durban te tonen dat jongeren zelf een groene toekomst willen!

Speel je wel eens bordspelletjes met je huisgenoten, knal je wel eens online je vrienden uit elkaar terwijl ze op een ruimtemissie zijn of ben je met je sportclub de tegenstander aan het uitdagen? Dan vind je het vast leuk om ook te leren door spel en competitie. Serious gaming wordt dat ook wel genoemd. Werkgroep Jong & Duurzaam probeerde het uit bij Perspectivity.

Waarom is het nog niet zo gemakkelijk om een stabiele, duurzame economie te bouwen? Hoe kun je het maximale uit een economie halen zonder dat je daarin te ver doorschiet? Hoe handig is regelgeving hierbij? En hoe moet je omgaan met concurrerende bedrijven, landen of de rest van de wereld, zodat jij de touwtjes in handen houdt? Welke keuzes heb je?

Dit is zo'n beetje wat je op je bord krijgt in de Perspectivity Game. Bij dit bijzondere bordspel, dat je met een groep medestudenten speelt onder leiding van een spelbegeleider, strijd je met elkaar om de meeste punten. Die krijg je door een economie te runnen. Korte- of langetermijn- investeringen? Zoek het maar uit! Het gaat net als in de echte wereld.

Perspectivity is een netwerkorganisatie die sinds 2007 bestaat. De leden van het netwerk zijn geboeid door het verbeteren van de wereld en zetten zich vrijwillig in om het netwerk uit te breiden. Sinds de oprichting van het netwerk is de Perspectivity Game al op veel plaatsen gespeeld zoals op de London School of Economics, bij Shell, Berenschot, FMO, Instituut Clingendael en de Universiteit van Amsterdam. Ook komt er steeds meer interesse uit het buitenland, onder meer uit Vietnam en India.

Met de Perspectivity Game wil de organisatie laten zien dat de wereld beter maken absoluut mogelijk is, maar dit erg lastig kan zijn door de manier waarop we nu samenwerken. Duurzaamheid is volgens Perspectivity een fundamenteel, maar moeilijk vraagstuk. Het is een collectief probleem, waar we met z'n allen verantwoordelijk voor zijn en oplossingen voor moeten verzinnen. Dit maakt besluitvorming hierbij bijzonder complex. We zijn nu echter op het punt dat we belangrijke beslissingen moeten nemen over de koers die we opvaren met onze planeet.

Perspectivity gelooft dat de huidige sociale complexe problemen met nieuwe technieken kunnen worden opgelost, in plaats van op de ouderwetse manier door te gaan. Ook dit wordt duidelijk bij het spelen van de Game, waarbij verschillende strategieën kunnen worden uitgeprobeerd.

Volgens spelleider Pieter van den Wall Bake zijn de reacties op het spel eigenlijk altijd positief: “Deelnemers hebben het gevoel écht iets geleerd te hebben.” Hij is er dan ook van overtuigd dat studenten van allerlei verschillende achtergronden er veel aan kunnen hebben. “Omdat het duurzaamheidsvraagstuk multidisciplinair is. Duurzaamheid wordt anno 2011 bijna in elke studie wel besproken. Ik vind het mooi als studenten zich voor dit uitdagende vraagstuk interesseren.“

Een spelsessie aanvragen kan via info@perspectivity.org. Aan de hand van het verzoek zal Perspectivity een sessie plannen, voorbereiden en uitvoeren. Voor meer info kijk op www.perspectivity.org.